Ali Özdemir Konmaz Dalına Bülbül Erciyes

vavAman şu Erciyes’in karı erimez
Aşık olalı yare derdim bitmez
Yar bana açmadı gönlün halim bilmez
Açtı saçını gördün Erciyes
Bağladın bahtımı ördün Erciyes
Aman Erciyes’inde karlıdır yolu
Yar burdan geçmiş gelir kokusu
Bir haber aldım da kırdı kolumu

Açtı saçını gördün Erciyes
Bağladın bahtımı ördün Erciyes
Aman Erciyes’inde dumanlıdır başı
Hançer olmuş güzel yarin kaşları
Ayrılığa yetmedi de deldi bağrımı
Açtı saçını gördün Erciyes
Bağladın bahtımı ördün Erciyes
Aman Erciyes’inde yamandır soguğu
Açtın Aşık Ali’nin yaralı bağrını
İflah olmayasın aldın ahımı
Açtı saçını gördün Erciyes
Bağladın bahtımı ördün Erciyes
Aman Erciyes’inde sönmüş alevin
Attı beni içine yar kor ateşin
Kül olmaz bedenim ahdım var benim
Açtı saçını gördün Erciyes
Bağladın bahtımı ördün Erciyes
Aman Erciyes’imde Aşık Ali derler bana
Düşer aşkın ateşi aşığım bağrıma
Kalmaz bu dünya sana, kalmamış Süleyman’a
Açarda yamacında güller Erciyes
Konmaz dalına bülbül Erciyes
 
Ali Özdemir
Seyyah-ı Aşk

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir