Ne içindeyim zamanınNe de büsbütün dışında
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında
Bir garip rüya rengiyle
Uyumuş gibi her şekil
Rüzgarda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil
Başım sukutu öğüten Continue reading
filozof sanata, sosyolog edebiyata aşıktır...
Ne içindeyim zamanın
Aşktan yana söz duyuncaAbdurrahim Karakoç
Hep yol almak isterim, hiç duramam yerimde
Tanığımdır dalga, o denizde titriyorsa
Rüzgara seslenirim, gidelim rüzgar dönse
Dalgadadır sıra, haydi daha uzağa
İlerlerim, kasırga alır götürür beni
İnsanlar, aşklarınıza dört elle sarılın
Kapının önündeki taş sedire oturun
Ve geçen günlerinizin arkasından bakın
Ne mutlu evinden hiç çıkmayıp
Her akşam aynı saatte çatının aynı
Köşesinden havalanan gece kuşunu
Tekrar tekrar izleyen kişiye ne mutlu.
Victor Hugo
Ey rüzgar gider isen canana söyle beniSenelerce senelerce evveldi
Bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz
İsmi; Annabel Lee
Hiç bir şey düşünmezdi sevilmekten
Sevmekten başka beni
O çocuk ben çocuk, memleketimiz
O deniz ülkesiydi
Sevdalı değil karasevdalıydık
Ben ve Annabel Lee Continue reading
orta refüjde yalnız başına yürüyen adam
hayattan beklentileri var ama
nereye gideceğini bilmiyor
bir yandan rüzgar çarpıyor yüzüne
bir yandan arabalar gelip geçiyor
orta refüjde yalnız başına yürüyen adam
bir adım sağında ölümün yada bir adım solunda
ölüme o kadar yakın
cesareti var ölüme ışığa yakın
orta refüjde yalnız başına yürüyen adam
ara sıra demir direkler çıkıyor karşısına Continue reading
© 2026 Söz ve Şiir
Theme by Anders Noren — Up ↑