Ali Özdemir Orta Refüjde Yürüyen Adam

vavOrta refüjde yalnız başına yürüyen ama nereye gideceğini bilmeyen adam, rüzgar vuruyor yüzüne, sağından solundan arabalar geçiyor, adam yalnız başına yürüyor, orta refüj onun olmuş.
 
orta refüjde yanlız başına yürüyen adam
hayattan beklentileri var ama
nereye gideceğini bilmiyor
bir yandan rüzgar çarpıyor yüzüne
bir yandan arabalar gelip geçiyor
orta refüjde yanlız başına yürüyen adam
bir adım sağında ölümün yada bir adım solunda
ölüme o kadar yakın

cesareti var ölüme ışığa yakın
orta refüjde yanlız başına yürüyen adam
arasıra demir direkler çıkıyor karşısına
demir yürekli arkadaşları geliyor aklına
her zaman ortasında yaşamadı hayatın
ve yaşı hayatın ortalarında
orta refüjde yanlız başına yürüyen adam
en kalabalık vaktinde şimdi yolun
ama kimse onu farketmiyor
orta refüjden bir adım sağına atıyor
ve ölüm bu yanlız adamı yere seriyor…
 
Ali ÖZDEMİR
Çile-i Aşk
Bu yazı Ali Özdemir, Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir