Mevlana Tövbe

mevlanaGönlüm paramparça olmuş benim, Ey çaresizlerin çaresi! Bir çare derdime ne olur, bir çare ver. Göster kendini, göster ne olur gül yüzünü, çık ortaya sevgili, gecemizi aydınlat, çok karanlık çok, üşüyorum soğuk insanlar.
 
Ey çalgıcı
Şu gazeli oku
Ben sevgiliden geçtim, de
Gülden, dikenden geçtim
Tövbe ettim, de
Bir gün sarhoştum
Bir gün şöyle böyle
İkisinden de yudum elimi
Baktım na buraya kadar tövbenin içindeyim
Dedim tövbelerime tövbe
Bu köyün şarapçısı hani nerede
Çabuk şu şağrağı doldursun
Ar da neymiş
Namus da ne
Körkütük olmuşum, körkütük işte
Sıcağa, soğuğa tövbe etmişim
Yaşa, kuruya tövbe
Gel çalgıcı, gel,
Ben yolumdan çıkmışım bi kere
Sen bilirsin yolunu
Al çalgıyı, vur tele
Gönlüm benim paramparça
Bir çare derdime, bir çare
Göster kendini, çık ortaya
Gecemizi aydınlat
Çok karanlık, çok
 
Mevlana
Bu yazı Din, Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir