Tuğrul Özdemir Gözlerinin Karanlığı

Kaybolmak sevdiğinin gözlerinde.İlk başta güzel gelir aşık olan insana.Seven çıkmak istemez o gözlerden.Bir ömür boyu kal deseler hemen gönüllü olur insan.Ama aşk acıya dönüştüğü zaman gözlerdeki aydınlık söner, göz gözü görmez bir gece olur ışıl ışıl parlayan gözler.Seven cehennemin narında bile yanmayı tercih eder karanlık gözlerde kalmaya.
 
 
Mehtapsız bir gece gibi gözlerinin karanlığı
Ve bitmeyen bir serüvendi içinde yolculuk
Bir defa bakmak yeterli kaybolmak için sana derinliklerine
Bir defa bakmak yeterli kaybolmak için sende
İnanırmısın bıraktığın en güzel hatıra bende
Kaybolmaktı gözlerinin derinliklerinde
Ve şimdi sana senden
Karanlıktan sesleniyorum
Bir mum yak gözlerinde
Mehtap gibi doğ geceme
Güneş gibi yak ömrümü
Yetmedi mi bu kadar beklediğim
Bu kadar beklettiğin
Sonu yok mu bu karanlık sensiz gecelerin
Azrail bile böyle can yakmaz
Can almaz böyle
Şeytan bile bu kadar incitmez
Senin bu yaptıkların kitaplara sığmaz
Yetmedi mi gözlerinde yaşadığım bu zindan hayatı
Yetmedi mi bu esaret
Yok mu mutluluktan yana bana bir şans
Gözlerine bakmakla mı geçecek bu ömür
Ki gözlerinin karanlığının insafına kaldıysam
Zindan hayatından başkası haram bana
Söyleyecek son sözüm sana
Cehennemin narında yanmak
Gözlerinin karanlığından iyidir bana
 
Tuğrul Özdemir
GGGG
13.10.2007 Saat:22.30

Söz veya Şiir