Arthur Rimbaud Tufandan Sonra

Arthur RimbaudBir karanlık kasvettir geriye kalan, kraliçenin hali malumdur, mangalın korlarını karıştırıyor, büyücü bilir ama söylemez bizim seni bildiğimizi.
 
bir tavşan durdu da yoncalarla kıpır kıpır
çıngırak çiçekleri arasında, örümcek ağları içinde
doğru dua etti gökkuşağına
kayıplara mı karışacaktı
o dört başı mamur taşlar
ya çiçekler tam açmışken hem de
çöp içinde yüzen ana cadde boyunca kerevetler dizildi
minyatürlerdeki gibi yukarılara asılmış bir
denize doğru kaldırıldı, gemiler çekildi

Okumaya devam et

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin Bulut

Yaşıyorum hüzünlü ve yalnız yaşamak denilirse buna gelir mi sonum diye bekliyorum, ölüm çarem olur diye düşünüyorum, sonbahar soğuklarına yenik düştüm, kırıldı dallarım, soldu yapraklarım, fırtınanın sesi duyuluyor, çıplak dalda tek başınayım, üşüyorum.
 
Dinmiş tufanın son bulutu
Bir sen gezinirsin açık mavi gökte
Senindir, kimsesiz, neşesiz gölge
Sevinç dolu günü, bir tek sen üzersin
Az önce çepeçevrede sarmıştın gökyüzünü,
Şimşek de seni sarıverdi dehşetle
Sen ise saçtın gizemli gürlemeni Okumaya devam et