Murat Halıcı Efkar

Gözyaşına sığınan bir çocuk gibi
Düşlerimin diyetini öderim yalnızlığımla
Takvimler gardiyan gibi dikilir başucumda
Şiirler birikir dudaklarımda
Çığlıklarım olur o duyduğun kelimeler
Sorarım kendime:
Temiz bulut kalmış mıdır acaba?
Zamansız açıp üşüyen çiçekler gibiyim
Günler ölü doğar avuçlarıma
Ellerimle beslerim hüznü
Beklerken cemreler düşüren gülüşlerini
Kalemim hedefsiz yolların yorgunu oldu
Ellerin kokulu mektupların kesildiğinden beri
Koskoca bir hayatı sığdırmıştık sevdamıza

Read More