Kübra Bulut Meczup Vuslat

Meczup ve karanlıklar içerisinde
Prematüre bir ruhum ben
Aynalar müphem
Duvarlar müstehzi bir tavır sergiliyor
Bu bilinmezlikler öldürüyor beni
Saksılarımda sarmaşıklar var, artık duvarları sarmayan,
Köklerindeki canlıları öldüren.
Ve senin kolların belime uzanmıyor şimdi
Ne duvar sarmaşığa kavuşuyor
Ne de senin kolların belime
Halbuki bir soluktu kolların belimde
Bir vuslat
Bir kelam ve bir yadigar
Esaretten çıkan açların ekmeğe kavuşması gibiydi sesini duymak
Ve ben şimdi vuslatı; sarmaşık ve suya haram ettiysem
Korku Tanrısı seni namütenahi bir sızıyla haram kıldı aleme

Read More