Posted on

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin Şair’e

puşkinŞair halkın sevgisine çok değer verirse eğer zamanı geldiğinde onların gözünden düştüğünde veya yargılanmaya başladığında çok üzülebilir. Kontrol edilemeyen kalabalıklardan insanın başına her türlü kötülük gelebilir. 
 
Ey şair! Değer verme sevgisine sen halkın
Tez geçer gürültüsü zafer övgülerinin
Aptalın yargısına, soğuk kalabalığın
Gülüşüne de boş ver, aldırışsız ol, sakin
Sen çarsın: Yalnız yaşa. Yürü özgür yolunda
Özgür akıl nereye götürüyorsa seni
Yetiştir emeğinin sevgili meyvesini
Ödül beklemeksizin soylu çabalarına (daha&helliip;)

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin Severdim Sizi

Benim size olan sevgimi öyle içten bir sevgi ki temiz, hassas ve tarifi imkansız, Tanrı’dan tek dileğim, bütün tükenmez sevgileri size versin.
 
Severdim sizi Bu Aşk’tı belki
Benimleydin tamamen sevgin içimde sönmedi
Endişelendirmesin bu sevgim sizi artık
İstemem hiç bir şeyden üzülmenizi
Severdim sizi, çaresizce lal olmuş dilim
Bazen üzgün, kıskanç çoğu zamanda çekimserim
Öyle içten bir sevgi ki olabildiğine hassas ve tarifsiz
Dilerim Tanrıdan
Versin size sevginin tükenmezini tükenmezini
 
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin Bulut

Yaşıyorum hüzünlü ve yalnız yaşamak denilirse buna gelir mi sonum diye bekliyorum, ölüm çarem olur diye düşünüyorum, sonbahar soğuklarına yenik düştüm, kırıldı dallarım, soldu yapraklarım, fırtınanın sesi duyuluyor, çıplak dalda tek başınayım, üşüyorum.
 
Dinmiş tufanın son bulutu
Bir sen gezinirsin açık mavi gökte
Senindir, kimsesiz, neşesiz gölge
Sevinç dolu günü, bir tek sen üzersin
Az önce çepeçevrede sarmıştın gökyüzünü,
Şimşek de seni sarıverdi dehşetle
Sen ise saçtın gizemli gürlemeni (daha&helliip;)