Aleksandr Sergeyeviç Puşkin Bulut

Yaşıyorum hüzünlü ve yalnız yaşamak denilirse buna gelir mi sonum diye bekliyorum, ölüm çarem olur diye düşünüyorum, sonbahar soğuklarına yenik düştüm, kırıldı dallarım, soldu yapraklarım, fırtınanın sesi duyuluyor, çıplak dalda tek başınayım, üşüyorum.
 
Dinmiş tufanın son bulutu
Bir sen gezinirsin açık mavi gökte
Senindir, kimsesiz, neşesiz gölge
Sevinç dolu günü, bir tek sen üzersin
Az önce çepeçevrede sarmıştın gökyüzünü,
Şimşek de seni sarıverdi dehşetle
Sen ise saçtın gizemli gürlemeni (daha&helliip;)