William Shakespeare 115. Sone

Sevgilim sana daha önce yazdığım şiirler yalan söylüyordu. Hani seni daha önce daha fazla sevemem demiştim ya, yalanmış meğer o sözler. Gençtim aklım almıyordu, içimdeki aşk ateşinin yangına dönebileceğini düşünememiştim. Kralların fermanı bile değişirken, aşk nasıl değişmesin. İnsanın aşkı bebek gibi, büyümesini sürdüren bir şey der daim, ben nasıl büyüyen bir şeyi büyümüş gibi görürüm.
 
Sana önceden yazdığım dizeler yalan söylüyordu
Seni bundan daha çok sevemem diyenler hani
Ama o zamanlar aklım bir türlü almıyorduİçimdeki alevin daha da parlak yanabileceğini
Oysa zaman, kralların fermanını bile değiştirir
Yeminler arasına girer, milyonlarca oyunuyla
Kutsal güzelliği karartır, sivri niyetleri köreltir
Nice dik başları değişimin çarkına uydurur sonunda
Heyhat! Ben de zaman denen zorbanın korkusuyla
En çok şimdi seviyorum seni, diyemez miyim
Aşkımdan kuşku duymadığım, en emin olduğumda
Geleceği unutup, o güne taç giydiremez miyim
Aşk bir bebek olduğuna göre
Hayır, bunu diyemem
Büyümesini sürdüren şeyi
Büyümüş gibi göremem
 
William Shakespeare
Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir