Vladimir Mayakowski Keder

Vladimir MayakowskiBu karanlık geceye rüzgar boşuna eser, umutsuz serseri bir aşkla, ben döner dururum kendi ruhumun ışığında, kanım damlar toprağa ölürüm sessizce.
 
rüzgar, umutsuz, boşuna
dövünüp durdu insafsızca
karartarak damlayan kanı
ürpertip damların omurgasını
ve bir yalnızlık düşkünü yine
doğdu dulkalmış ay gecede
 
Vladimir Mayakowski
Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir