Tuğrul Özdemir Yürüyorum Sessizliğe Doğru

sensizliğe yürümekYürüyorum kaldırımlar üstünde üzgün, bezgin ve sıkılmış, dön ne olur sevgilim, sana kırgın olsam bile dön, nedenini soruyorum cevap vermiyorsun bana, neden gülmüyorsun, neden dargınsın, sevdalım benim, belalım benim,niye ellere vardın. 
 
Yürüyorum ıssız sokaklarda
Seni arıyorum köşebaşlarında
Tek dostum kaldırm taşlarında
Yürüyorum sessizliğe doğru
Karanlıktan bir çığlık yükseliyor
Yaklaşıyor bana doğru figanın
Sesler anlatıyor bana seni
Yarin ağlıyor çekiyor acı
Diyorlar bana sevgilin hani
Biliyorum şimdi uzaklardasın
Ağlıyorsun şimdi hayallerdesin
Sevmedin ki ne yazık ağlamaktasın
Yine de yürüyorum sensiz sokaklarda
Seni arıyorum sokak lambalarında
Görün müyorsun neden köşebaşlarında
Ben hala yürüyorum kaldırım taşlarında
Yürüyorum kaldırımlar üstünde her zaman üzgün
Dön ne olur sevgilim, yarine dön, bu gönül sana kırgın
Soruyorum cevap vermiyorsun
Niye gülmüyorsun? Yar neden dargın
Sevgilim sevdalım seviyorum derken niye ellere vardın
 
Tuğrul Özdemir
GGGG
27.06.1997 Saat:04.21 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.