Tuğrul Özdemir Mangan Mavisi ve Mungan Kırmızısı

“Murathan Mungan’a”

bir ben birde sen
karanlıkta koşan
gecenin karanlık
koynunda bekleyen
ruhlar sokağının sakinleri
mangan mavisi ağrıdır
hüzünlü tenlere gebe
sezeryan doğumlara aşık
kaç kere doğurdum seni
kaç kere öptüm
bilmeden bir çocuk gibi
tanımadan bir yabancı gibi
esir şehrin kırmızılarında
çok ağladım sana
hep ayna sevdim

çok sevdim seni
hep aynı ağladım
sustum seni
suskun
sevdim
aynalara ağladım
gölgelere sığındım
dağ gibi ırmak
ağladım
mungan kırmızısı
gizemli bir dağ
bir ağrıdır yaram
ırmak gibi sızlarım
suskun sevdim
sustum sevdim
biraz mavi biraz kırmızı
mangan gibi
mungan gibi
sevdim.

Tuğrul Özdemir
GGGG
25.04.2017

Söz veya Şiir