Tuğrul Özdemir Kuzuların Sessizliği

”Y.A.S” a

Usulca fısıldadı yüreğine
Gecenin gizemli gözleriyle
Kalk dedi ruhunun diplerindeki ışık
Tutsak zindanlarda gebe hayallere
Kalk ademoğlu!
Uyuma bu gece
Sevgilin seni çağırıyor
Gecenin kanatlarına yaslanma vaktidir
Tevbe toprağına düşme vaktidir
Karanlıktan korkma
İnsan sevdiğinden korkar mı?

Neden korkar kendinden?
Onun gözüyle görmek değil mi?
Aşk
Onun kulağı ile dinlemek değil mi?
Aşk
Kendini çocuk bir kalbin saflığıyla
Onun ruhunda kaybetmek değil mi?
Ölmek değil mi?
Aşk
Olmak ve hissetmek değil mi?
Topraktan sudan ibaret
Ruhtan habersiz bedenlere
Nefsin karanlğında yaşayanlara
Üzülmek değil mi?
Aşk
Hangimiz sevmedik
Hangimiz ağlamadık
Yağmur gibi şiir gibi
Şarkı gibi ağlamak
Şarkıları kim sevmez
Toprak olmuş
Su olmuş
Ateş olmuş
Çamur olmuş
İnsan değil miyiz
Hatasız kul olmaza sığınanlar
Hep hataları sevenler
Kul olmayanlar
Kül olmayanlar
Alnı secdeye varmayanlar
Ağlamayanlardır yağmur gibi
Farkına varamayanlardır
Kendini aramayanlar ne bilir
Hiç
Bilmezler tevbe etmeyenler
Göz pınarları kurumayanlar
Yağmur gibi dökülmeyenler
Toprak gibi kokmayanlar
Bilmezler çamuru
Ruhuna ruhundan üfürmüş der
Kim O? derler
Kapının önünde bekleyen meczup
Kapıdan korkan kadın
Hayalet yeliz derler
Yel olmazlar
İz düşümlerindeki
Hayaletlere meczup üfler
Anlaşılması kolay dizelere sığınırlar
Kendini bilmek uzun yolculuk kuzum
Kendin olmak kolay mı kuzum
İnsan en çok kendinden korkarmış
Birde şairlerden
Şairler güzel konuşur
Kötü yaşar derler
Bilmezler
Şair olmak
Zor iş
Şiir yazmak
Çok zor
Yaşamak kolay mı kuzum?
Yazmak şiiri kendine
Kendin olmak
Kendin bulmak kolay mı kuzum?
‘Ölmek bir romanı bir dizede anlatmaktır,
Olmak bir aşkı bir mısrada hissetmektir.’
Şair olmak kolay mı kuzum?
Kuzuları sevmeyen ne bilsin
Çiçekleri böcekleri doğayı
Sevmeyen ne bilsin kuzum?
Ne bilsin dinlemeyenler,
Ne bilsin hissedenleri.
Ne bilsin göremeyenler,
Ne bilsin okuyanları.
Hissetmek yürek işidir kuzum
Korkmamak yaşamaktır
Müziğin ritmini oku kuzum
Kalabalık yalnızlıkları dinle
Ateşi düşün
Yanmak ve yakmak
Tefekkür et
İçini dışında, dışını içinde bul
Hisset
Gör kendini
Gör kendin gibi olanı
Bütünü ve parçaları
Ruhları hisset
Kendi ruhunu
O’nun ruhunu
Kendin ol
O ol
Ben sen O
Hepsi
OL sadece kuzum
İyi ve kötü
Denge, ahenk ve uyum
Kantarın topuzu nerde
Kısacık bir hayat
Uzun bir sınav
O elmayı yemeyecektik
O hapı yutmayacaktık
Kimi Adem doğurur
Kimi Havva
Kimi insan doğurur
Kimi hayvan
‘Kendini bilen kendin doğurur,
Kendini bilen kendin öldürür.’
Doğumdan ölümden
Bilmekten
Olmaktan
Uyanmaktan
Korkma kuzum
Korkma
O’ndan
Korkma!
Kendinden.

Tuğrul Özdemir
GGGG
04/05/2017

Bu yazı Edebiyat, Şiir, Tuğrul Özdemir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir