Tuğrul Özdemir Karanlıklar Kraliçesi

Gece ile yoldaş olmuşsun, gece seçmiş seni karanlıklar kraliçesi, ne ruhuna işleyecek aşktan haberin var, ne de kendi ruhunu tanıyabiliyorsun. Gece ile yoldaşsın belki ama ne leylden ne Leyla’ dan haberin var. Mecnun gibi bir aşık bekler durursun.
 
Ben mi yanlış anladım seni
Sen mi anlatamadın kendini
Gözlerin davetkar
Bakışlar atarken bana
Tercihlerin uzaklaştırır seni benden
Hareketlerin tersini söylerken
Kim inanır sözlerin yürekten mi
Sen daha ne istediğini bilmiyorsun
Kim inanır senin yalanlarınaYolunu şaşırmış gurbet kuşu gibi
Yuva kurarsın daldan dala
Dallar kırılır, yuvalar dağılır senin umrunda mı
Kalbin farklı, dilin farklı
Aklın farklı, fikrin farklı
Neyi, nasıl, neden,
Kimden isteyeceğini dahi bilmiyorsun
Yollarıma karanlıklar girmesin diyorsun
Mehtapsız gecelerde yol alıyorsun
Gözlerin kadar siyah
Sözlerin kadar belirsiz
Yüreğin kadar soğuk gecelerde
Sen ömrünü aydınlatacak bir ışık
Mecnun gibi bir aşık
Ruhuna işleyecek bir aşk bekliyorsun
Farkında değilsin belki ama
Geceyle yoldaş olduğun günden bu yana
Karanlıklar Kraliçesi olmuşsun
Kendinden haberin yok
Geceyle yoldaşsın belki ama
Leyl’den Leyla’dan haberin yok
 
Tuğrul Özdemir
GGGG
24.04.2008 Saat:09.35
Bu yazı Şiir, Tuğrul Özdemir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir