Tuğrul Özdemir Hasta

Çok sevdiği birinin insanın kalbini kırması kadar kötü bir şey yoktur. İnsan sevdiğinden kötü söz duyması ile kanadı kırık kuşa döner. Ne sevdiğini bilir, ne sevildiğini bilir. Ne arkasına bakar, ne önünü görür. Yaşadığını bilmeden hasta hasta yürür.
 
Bir hasta ki çok hasta
Yıpratılmış incitilmiş
Kanadı kırılmış bir kuş gibi
Acı çeker çaresiz
Bir hasta ki çok hasta
Yürür bu yollarda yürüdüğünü bilmeden
Ne arkasına bakar, ne önünü görür
Ne sevdiğini bilir, ne sevildiğini
Yürür bu yerlerde, yaşadığını bilmeden
Bir hasta ki çok hasta
Aldatılmış, kırılmış
Gençliğinin saflığında
Yalan sözlerle vurulmuş
Bir hasta ki çok hasta
Dertlerdir anası, yok gibi babası
Güneş görmeyen dipsiz karanlıkta
Yok sığınacak bir yuvası
Bir hasta ki çok hasta
Karanlığın ortasında kimsesiz
Kimsesizliğin her anında çaresiz
Çaresizliğin sonundaysa ümitsiz
Bir hasta beklentisi olmayan hemde çok hasta
Bir yalan sözle vurulmuş
Bir yılan dille kırılmış
Buna rağmen yıkılmamış
Bir hasta ki çok hasta
Tam iyileşecek derken bu yasta
Canı kadar sevdiği birinden
Küfür yemiş bu yaşta
Bir hasta ki çok hasta
İyileşmeyi beklerken bu yasta
Çok sevdiği biri yüzünden
Yıpratılmış bu yaşta, ağlatılmış çok hasta
 
Tuğrul Özdemir
GGGG
01.10.1998 Saat:16.20
Bu yazı Şiir, Tuğrul Özdemir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir