William Shakespeare Sone 15

Savrulmuş bir hayatın tam ortasındayım, gençlik günlerimin en güzel çağımı karanlık bir geceye mi çevirsem, ah o içimdeki sevgin olmasa uğruna bu kadar zaman savaşmasam, bir an kalmazdım bu dünyada. 
 
düşünüyorum da, dünyada büyüyen ne varsa
bir an tutunabiliyor yetkinlik noktasında
şu koca sahnede sergilenen tüm oyunlarsa
gizliden gizliye hep yıldızların etkisinde
bakıyorumda, bitkiler gibi çoğalıyor insanlar
aynı gökten açılıyor ya da kapanıyor yolları
gençlikte kabarıyor, inişe geçince sönüyorlar
silinmeye başlıyor akıllardan gösterişli günleri
o görkemli gençliğin geliyor gözlerimin önüne
savruk zaman belki çöküşle tartışmaya girdi bile
gençlik gününü, karanlık geceye döndürsek mi diye
ama sevgin uğruna zamanla savaşı sürdüren ben
yeniden aşılıyorum sana, o ne götürürse senden
 
William Shakespeare

Söz veya Şiir