Sevim Açıkbaş Hoşgeldin

Ben siyahım sen ise beyaz
Ben yarayım sen ise merhem
Ben kupkuru bir ağacın dalıyım
Sen ise bir kök
Ben çölüm; bir damla suya muhtaç
Sen susun; şu çaresiz çöle bir damla su veren
Hoşgeldin; gönül kalemimi titreten sevgilim
Hayatın yükü düştükçe omuzlarıma
Sevdan ceyran eder yüreğimde
Kışın ortasında kalmışken ben
Parıldayan güneş oldun sen
Şehre akşam çökerken
Yine bir mehtapta ellerimi semaya açmış
Hoşgeldin; varlığına şükrettiğim sevgilim
Gözlerine âşık oldum ben
Baktıkça sızlardı içim
Titrerdi yüreğimBir yaprak bile oynamayan içime
Kor olup düştün sen
Varlığın hayat verirken
Yokluğun hasret yangın kokuyor
Hoşgeldin; gözlerinde yıldığım sevgilim
Sevdan ile alabora olmak istiyorum
Sonsuzluğa uzanan bir okyanusun içinde
seninle kaybolmak istiyorum
Gökyüzünde sadece sen ve ben
Birer yıldız olalım istiyorum
Yalnızca o güzel gülüşünle
Ömür geçirmek istiyorum
Hoşgeldin; tek bir gülüşü için ömür adadığım sevgilim.

Sevim Açıkbaş

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir