Yahya Kemal Beyatlı Sessiz Gemi

Şimdi ölüm zamanıdır.Meçhule giden bir yolcu gibi yol alma vaktidir.Bir gemi gibi gitmek sessiz usulca ve yolcusuz.Kimse yolcu etmez seni.Geride bıraktıkların hüzünlü, gözleri nemli günlerce sana bakarlar.Ama sen dönmeyeceksin gittiğin yerden.Sen ne ilksin nede sonsun çünkü.
 
Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli
Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu
Hicranlı hayatın ne de son matemidir buDünyada sevilmiş ve seven nafile bekler
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
 
Yahya Kemal Beyatlı 
Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir