Mustafa Yıldız Allah’ı Hayatıma Koymadıkça

Şu dünya senin olsa neye yarar ki
Hayatına, günlüne Allah’ı koymadıkça
Nefsinin her istediğini yerine getirirken
Durduramazsın taş olan kalbine, Allah’ı koymadıkça
Ömür denizi buhar oldu, bitti bitiyor
Belki de bu kalem son mısralarını yazıyor
Yüce Mevla’m şah damardan daha yakınım diyor
Yazıklar olsun; En yakınım Allah’ı hayatıma koymadıkça
Otobüste seyreden yolcular gibi, o son durak
Muradımız hep Allah’a kavuşmak
Umudumuz odur ki Rahman’a mazhar olmakYandık ki; Rahman Allah’ı hayatımıza koymadıkça
Gün bitti bir gün daha geçti
Ey kulum bugün benim için ne yaptın ki
Sorunun muhatabı ben, nasıl cevap verebilirim ki
Dilim çözülmez, Allah’ı hayatıma koymadıkça
Gaflet sarmış hayatımın her anı
Geçmişini düşün var mı Allah için bir anı
Uzun bir ömrüm var. Yalan bir kanı
Kanarım Allah’ı hayatıma koymadıkça
Siyah bir perde gözümün önünde
Tövbe Estağfurullah pişmanlık kalbimde
Yüzüm yok ona dönmeye, af dilenmeye
Af edici Allah’ı hayatıma koymadıkça
Ateş yakıcı karanlık korkutucu
Cehennem bu ikisinden var oluşu
Çaresizlikle yardım edecek yok mu
Kavrulurum Allah’ı hayatıma koymadıkça
Evrende bu dünya nokta bile değilken
Dünyada ben toz bile değilken
Şuan kalbimden geçenleri bilen sen
Bu değere layık olamam, Allah’ı hayatıma koymadıkça
Mevla’m en güzel surette yarattı beni
Lütfedilen Müslümanlık nimetlerin en güzeli
Sırata kadar dost namazı verdi
Sıratta takılırım, Namazı hayatıma koymadıkça
Rabbim neylerse güzel eyler
Sana hakkıyla kulluk edenler
Bu kulunu da kabul etmezsen neyler
Nefsime zulmederim, Allah’ı hayatıma koymadıkça
Sözün bittiği son noktanın konulduğu yer
Nefsim, nefsim diye ağlayan gözler
Mahşerde yok mu kurtaracak diyen diller
Kurtulamazsın, Allah’ı hayatıma koymadıkça

Mustafa Yıldız

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir