Mustafa Suat Geleri Düştü

telBoşluktaki boş bakan gözlere bomboş konuşmaktan uyandı en sersem haliyle, sabahın ayazıa, soğuk ve ıslak yeni bir nefes verdi. Her şey daha renkliydi gözüne bambaşka görünüyordu dünya, uyanmıştı artık kainat, yere düşerken ölü canlar.

♥Düştü
Dolanırken kitaplar arasında
Hem de en güzel bilgilerin kucağına
Düşüydü
Belki de
Düşünce anladı, geçen yitik zamanı
Beğenmediği siyah
Ne de güzel renkmiş
Çok sevdi, bomboş odayı
Boş konuşmaktan
Uyandı
Sabahın ayazında,yeni bir nefesle
Her şey daha renkliydi gözünde
Uyanmıştı artık♥

Mustafa Suat Geleri

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir