Abdurrahim Karakoç Mihriban

Ey Sevgili! Ayrılıktan kolay sanma ölümü, ayrılık başa gelmeyince bilinmiyor acısı. İnsan bir defa ölür, ayrılık hergün öldürür.Sen gelince aklıma, beni bende arama sakın.Aklım şaşar, ruhum bedenden çıkar.Aşkın kalemi lal eder sevdiğim.Aşkın kağıdı odun, mürekkebi su eder sevdiğim.Aşkına hudut çizilmiyor sevdiğim.Aşka tarif olmuyor, senin manan dolmuyor sevdiğim.
 
Sarı saçlarına deli gönlümü
Bağlamıştın,çözülmüyor mihriban Ayrılıktan zor belleme ölümü
Görmeyince sezilmiyor mihriban
Yar,deyince kalem elden düşüyor
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor
Lambada titreyen alev üşüyor
Aşk kağıda yazılmıyor mihriban
Önce naz sonra söz ve sonra hile
Sevilen seveni düşürür dile
Seneler asırlar değişse bile
Eski töre bozulmuyor mihriban
Tabiplerde ilaç yoktur yarama
Aşk değince ötesini arama
Her nesnenin bir bitimi var ama
Aşka hudut cizilmiyor mihriban
Boşa bağlanmış bülbül gülüne
Kar koysan köz olur aşkın külüne
Şaştım karabahtım tahammülüne
Taşa çalsam ezilmiyor mihriban
Tarife sığmıyor aşkın anlamı
Ancak çeken bilir bu derdi gamı
Bir kördüğüm baştan sona tamamı
Çözemedim çözülmüyor mihriban
 
Abdurrahim Karakoç
Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir