Mevlana Duy Şikayet Etmede Her An Bu Ney

Ney sesi, sevdiğinden ayrılmış bir yüreğin feryadı.Ney sesini dinleyen insan kan ağlar.Ayrılık zor, vuslat anını beklemek daha zor.Her kulda seni görmek, her kulda seni sevmek.Aşk ateşi ilham olur neye, ney sesi karışır aşk meyine.Olgunun halinden olgun anlar, ham olana ney ne gerek.
 
 
Duy şikayet etmede her an bu ney
Anlatır hep ayrılıklardan bu ney
Der ki feryadım kamışlıktan gelir
Duysa her kim, gözlerinden kan gelir
Ayrılıktan parçalanmış bir yürek
İsterim ben, derdimi dökmem gerek
Kim ki aslından ayırmış canını
Öyle bekler, öyle vuslat anını
Ağladım her yerde hep ah eyledim
Gördüğüm her kul için dostum dedim
Herkesin zannında dost oldum ama
Kimse talip olmadı esrarıma
Hiç değil feryadıma sırrım uzak
Nerde bir göz, nerde bir candan kulak
Aynadır ten can için, can ten için
Lakin olmaz can gözü her kimsenin
Ney sesi tekmil hava oldu ateş
Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş
Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney’e
Cezbesi aşkın karışmıştır mey’e
Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem
Perdesinden perdemiz yırtıldı hem
Kanlı yoldan ney sunar hep arz-ı hal
Hem verir Mecnunun aşkından misal
Ney zehir, hem panzehir, ah nerde var
Böyle bir dost, böyle bir özlemli yar
Sırrı bu aklın bilinmez akıl ile
Tek kulaktır müşteri, ancak dile
Gam dolu günler zaman hep aynı hal
Gün tamam oldu, yalan, yanlış, hayal
Gün geçer yok korkumuz, her şey masal
Ey temizlik örneği sen gitme, kal
Kandı her şey, tek balık kanmaz sudan
Gün uzar, rızkın eğer bulmazsa can
Olgunun halinden ah, anlar mı ham
Söz uzar, kesmek gerektir vesselam
 
Mevlana

Söz veya Şiir