Merve Gül Sezen Yeter ki

Ben her gece aynı hayallerle
Ninniler söylüyorum kendi kendime
Ben her gece beynime bıçak gibi saplanan ağrılardan muzdaribim
Ruhum bir gölge gibi dolaşırken sokaklarda
Kendimi buluyorum o ıssız kaldırımlarda
Ellerim başımda
Sanki tüm kelimeleri ezecekmiş gibi
Ellerim başımda
Derken bir hıçkırık takılıyor boğazıma
Kendimden mi korktum söyle ne oldu
Kendimden bile korkuyorsam
Söyle
Hangi korku geçirir bu boğazın hıçkırıklarınıYa da şöyle diyeyim
Sen anlarsın
Ben kelimeleri ezmeyeyim
Bırakayım kalsınlar orada
Yeter ki sen beynimi terk et
Kelimeler can çekişmesin sevda kıyılarında

Merve Gül Sezen

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir