Mehmet Zeybek Yalnızlık Hüzün

kulağıma bir şeyler fısıldıyor
eğilmiş perde perde karanlıklar
hakiki saadeti nakşediyor
ruhuma tane tane karanlıklar
sıcak ürkek kucağında kaybolsam
zamanı öre öre karanlıklar
alevden keskin benliğine dalsam
sırrını çöze çöze karanlıklar
yitmiş bir yalnızlık gibi avcuna
düştümse döne döne karanlıklar
bitmiş bir gece hüznün boşluğuna
baksam gide gide karanlıklar

Mehmet Zeybek

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir