İsmail Malatya Yıldızeli Sivas

Hasretlik sarıyor inan her yanı
Sılayı çekiyor insanın canı,
Sözü uzatmayım; ben Yenihan’ı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Gözlerimde Hamamcoğul Çayırı
Alibolillerin yokuş bayırı,
Şiir değil,bil ki bu bir duyuru
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Çermik tepesinde sarı taşları
Fayık’ın Hacı’nın dönen kuşları,
Ekmek paylaştığım arkadaşları
Öyle özledim ki; göresim geldi.Etyemez’de yakalardık balığı
Bozuk olurdu Resso’nun kılığı,
Berber Sebati’yi,yani Kalık’ı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Daim yaşıyorum ben bu hasreti
Hocaların telaşeli Saffet’i,
İbraham Emmi’min oğlu Ahmet’i
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Yıllar geçip artırıyor acıyı
Ana,baba,gardaşları,bacıyı,
Apuş Dede’nin torunu Hacı’yı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Harmanları,düzlükleri,dağları
Han Irmağı’na attığım ağları,
Kömbeleri,katmerleri,yağları.
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Anşa’nın Gölü’ne dalıp yüzmeyi
Dörtyola doğru dolaşıp gezmeyi,
Masatı,orağı,örsü,kazmayı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Benek benek olurdu boyunları
Tuz yalatıp,sulardık koyunları,
Kuzularla oynardık oyunları
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Bizim deli tutuyordu Fener’i
Yenilince kovalardı Soner’i,
Cimbomlu Ali’yi,bir de Ömer’i
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Yemlikleri,kavurgayı,hediği
Kavak dalından yaptığım düdüğü,
Çulluların kara başlı güdüğü
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Mahallede herkes tezek yakardı
Bütün Yıldızeli tezek kokardı,
Baykuş Hasan melul melul bakardı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Tel örgünün arasından dalardık
Hastanenin güllerini yolardık,
Horoz şekerleri alıp yalardık
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Akşam yedi gibi gelirdi sığır
Nefesim kesilirdi, bağır bağır,
İnekler sağılırdı, ağır ağır
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Mustafa Emmi kağnıyla geçerdi
Suçatında çevlükleri biçerdi,
Diz kılarda gözeden su içerdi
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Bulgur kaynatırdık; bakır kazanı
Pirsultan’ı,bizim koca ozanı,
Eli kalem tutan,şiir yazanı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Demircinin Osman her gün içerdi
Koca evi gözleri zor seçerdi,
Kimi zaman görmez,dümdüz geçerdi
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Nüfusçu Sefer olmuştu emekli
Kutlamıştı eğlenceli,yemekli,
Siyah bir şapkası vardı,terekli
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Yerken batırırdı onları bala
Sonra bıyığını burardı Pala,
“Midem kalktı! ”derdi Pakize Hala
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Pasaklı Zeyno’nun değer nazarı
Anası Hatça’dan yerdi azarı,
Ne güzeldi Yıldızeli Pazarı
Öyle özledim ki; göresim geldi.

Tam altı ay bürünürdü beyaza
Meydan okurduk, donduran ayaza,
Kısmet olursa giderim bu yaza
Öyle özledim ki; göresim geldi.

İsmail Malatya halim çok beter
Yıldızeli Sivas burnumda tüter,
Yeter be bu kadar hasretlik yeter
Öyle özledim ki; göresim geldi.

İsmail Malatya

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

İsmail Malatya Yıldızeli Sivas için 1 cevap

  1. İsmail MALATYA der ki:

    BİR ANNEM VARDI BENİM

    Bir annem vardı benim
    En çok beni severdi
    Karşılık beklemeden
    Bana ömrünü verdi.

    Öptüm gülüşlerini
    Fırçala dişlerini
    Düzgün yap işlerini
    Disiplinli ol, derdi.

    Kaldım bak boynu bükük
    Bedenim ruhuma yük
    Ona özlemim büyük
    Bana kalkan, siperdi.

    İSMAİL MALATYA 10/05/ 2020 -PAZAR.IST.

Söz veya Şiir