Halit Demir İnsan, Hayat, Felsefe

Mücerret ki benliğim, el değimemiş gül benim.
Cihadım nefsime. Galibte ben, yenikte benim.
Doğrumu savunan müvekkilde ben, hakimde benim.
Kim haklı kim haksız bitmeyen celse benim.
Suskunum dışardan içimde dinletim var.
Kulağımın dibinde, serzenişler çınlar.
Uzaktan hoş mübalağa çaldığım davullar.
Vurduğun tokmakta ben, bızbızda benim.
Sevi pınarında testilerim var benim.
Yudum yudum içecek çeşmelerden dilberim.
Sarhoşluğu aşk, ayyaşlığı ayrılık.

İçtiğin kadehte ben, şarapta benim.
Bağrımda kara kışlar, üstümde gam hırkası.
Çevremde yarışılan binlerce taht kavgası.
Kalbime seslenir sessizliğin şarkısı.
Söyleyende ben, dinleyende benim.

Halit Demir

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir