Furkan Karaca İtina

♥Gitmelerin en zoruydu sana doğru olan, sen benimle değildin çünkü. Kalbinin yanına konduramadın beni, kalbimi eklemedin kalbinin yanına. İtinayla taşıdım seni, itinayla öldürdün beni.♥

Cennete açılan bir kapıydı kalbine ulaşmak
Önemli olan burada değil, kalplerde buluşmak
O an ki gözlerimiz birbirine değmişti
Kalbim sana doğru sessizce boyun eğmişti
Uykudan uyandırsam seni, kapıyı çalsam sessizce
Beni de alır mısın içeri, konuşsak gönlümüzce
Sesinle ölü kelimelere can verirdin
Sanki kalbimi dirilten tatlı bir zehirdinÇaresiz kaldıkça düşünürüm, önce sesin gelir aklıma
Sonra hayal kurarım, en çok seni yakıştırırım yanıma
Gidiyorum ben sana, benimle gider misin
Kalbinin yanına, kalbimi de ekler misin
İtinayla taşıdığım bu kalp kimindir
İtinayla ne yaptıysam bil ki senindir

Furkan Karaca

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir