Eslem Efe Sevgiliye İthafen

Sonsuz mutluluk var, sevdasının azında
O ki düşüncesi ısıtır kara kış ayazında
Sanki tüm güzellikler toplanıp huzurunda
Bir kere görmek için sıraya dizilmişler
Güzel mi sanırsın gafil bülbüllerin sesini
Duymamışsın o vakit yarimin sedasını
Ne şirin ne aslı veyahut leylasını
Değişmem yarenimin saçının zerresine
Oturuyoruz seninle yel esiyor ılıktan
Muhabbetimiz derin girilmiyor uzaktan
Gökyüzünün kurduğu o ilk ıslak tuzaktan
Çok hayırlı çıktık, güzel çıktık sevgilim
O demki tüm tabiat dua ettiler bize
Ağaçlar ismimizi dövdürdü gövdesine
Bana da ellerini alıp tutulup gözlerine
Seni çok seviyorum kadınım…diyebilmek yakışır.

Eslem Efe

Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir