Karacaoğlan Çukurova

Rüzgar eser, dalların atışır Çukurova, kuşların birbiriyle ne güzel ötüşür Çukurova, ören yerler bu bayramda pek soğuk, çiçeklerin neden yaslı bakışır Çukurova.
 
Çukurova bayramlığın giyerken
Çıplaklığın üzerinden soyarken
Şubat ayı kış yelini kovarken
Cennet dense sana yakışır dağlar
Ağacımız yapraklarla donanır
Taşlarımız bir birliğe inanır
Hep çiçekler bağrınızda gönenir
Pınarınız çağlar, akışır dağlar
Rüzgar eser, dallarınız atışır
Kuşlarınız birbiriyle ötüşür
Ören yerler bu bayramdan pek üşür
Sünbül niçin yaslı bakışır dağlar
Karac’oğlan, size bakar sevinir
Sevinirken kalbi yanar, köyünür
Kımıldanır hep derdlerim, devinir
Yas ile sevincim yıkışır dağlar
 
Karacaoğlan
Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir