Cemal Safi Bırakmadın

Cümle alem duydu feryadımı, sana o kadar yalvardım ki, Tanrı katında bile yerim kalmadı, garip kaldım bak şimdi musallada cenaze namazımı kılacak kul kalmadı sayende. Şu çıplak bedenimi saracak kefen bezi bırakmadın bana. 
 
Hasret ettin yaşamaya
Çıkacak yol bırakmadın
Vebalini taşımaya
Tutacak kol bırakmadınİnandım dost sözüne
Boyun büktüm her nazına
Yıllar var ki el yüzüne
Bakacak hal bırakmadın
Yaralıysam vuran sensin
Günahıma giren sensin
Umudumu kıran sensin
Tutacak dal bırakmadın
Dudak büktün her soruma
Fesat kattın her yoruma
Kırk yılda bir hayrıma
Çıkacak fal bırakmadın
Üstümde yok başımda yok
İsim de yok aşım da yok
Yaslanacak taşım da yok
Yatacak çul bırakmadın
Alem duydu avazımı
Küfre yordu niyazımı
Musallada namazımı
Kılacak kul bırakmadın
 
Cemal Safi
Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir