Mevlana Bu Şiir Ondan Utanıyor

Tanrım bu ne güzel koku, sanki gül bahçesindeyim. Gece mi bu gelen, yoksa mehtap mı, yoksa gül mü, bu ne güzel koku böyle. Yoksa O mu geliyor, bu sözler O’ndan utanıyor.
 
Bu ne güzel koku böyle, bu ne güzel koku
Gül bahçesinden yoksa gelen o mu?
Gece mi bu gelen, misk mi bu, amber mi bu?
Bu ne güzel koku böyle, bu ne güzel koku
O pazardan tezcecik yoksa o mu geliyor
Yoksa güzelimiz geri mi geliyor ne?
Bu nasıl yüz böyle, bu nasıl ışık?
Bu nasıl ay böyle, bu nasıl güneş?
Mağaradan mı çıktı, dağdan mı iniyor
O yalnızlığın adamı, o dost?
Boş yere arama şarap testisini sen
Koklama onun ağzını sen boş yere
Şu meyhaneciden mi geliyor sandın onu
Dostum, onu sen kendin gibi belleme
Yolda o yapayalnızsa ne olur?
Başında sarık yoksa ne çıkar?
Ne bundan güneşe bir leke olur, ne ayın gösterişine zarar
Bu gece uyuma dostum, uyuma
Bir kolayına getir onu bul
Sarhoşlar meclisine hep böyle geceleyin gelir o
Bu gece uyuma dostum, uyuma
Biz duvara asılı duran resimleriz
Bizi yapan ressamın varlık şavkı duvarın üzerine bir vurdumu
Bakarsın o anda canlanıvermiş, kımıldanmışız
Onun selvi boyu bir göründü mü
Bakarsın dünya güllük gülistanlık
Kalktı bir salındı, kendini bir gösterdi mi
Bakarsın kıyamet koptu gitti
Bakarsın Calinus gibi hastalar ülkesindendir o
Bakarsın hayret yurdunda dolaşır hastalar gibi
Sustum artık ben, sustum artık
Bu şiir utanıyor ondan
 
Mevlana

Söz veya Şiir