Yılmaz Güney Arkadaş

Bir arkadaşın bir dostun yokluğunu sevdiklerimiz arasından hiçkimse dolduramaz.İnsanın sıkıntılarını, dertlerini, mutluluk ve sevinçlerini paylaşabildiği dostlarının olması çok önemlidir.İnsan hiçkimseyle paylaşamadığı şeyleri yeri ve zamanı geldiği zaman dostları ile paylaşmaktadır.
 
 
Olmasın o ta içten
Gülen gözlerde yaş
Bir gün gelip ayrılsak da
Seninle arkadaş
Bir kıvılcım düşer önce
Büyür yavaş yavaş
Bir bakarsın volkan olmuş
Yanmışsın arkadaş
Dolduramaz boşluğunu
Ne ana ne kardaş
Bu en güzel bu en sıcak
Duygudur arkadaş
Ortak olmak her sevince
Her derde kedere
Ve yürümek ömür boyu
Beraberce el ele
Olmayacak o ta içten
Gülen gözlerde yaş
Bir gun gelir ayrılsak da
Seninle arkadaş
 
Yılmaz Güney

One thought on “Yılmaz Güney Arkadaş

  1. Misafir

    “…Sevgilim,
    yetmiyor ‘sevgili’ sözü tek başına.
    Karşılamıyor içimi dolduran duyguyu.

    Oysa ben ‘sevgili’ derken
    neler düşünüyorum bilsen.

    Sonsuz bir güneş,
    bir yudum rakı,
    çiçeğe durmuş ince bir bahar dalı,
    oğlumun sıcak yanağı,
    anamın acılı gözleri,
    babamın tütün kokan eli,
    evimizdeki kuş,
    yarının güzel günleri,
    anlatılması güç binlerce duygu

    ve SEN…

    işte sen
    beni hayata bağlayan en güzel köprüsün;
    köprülerin en güzelisin.

    Sevgilim… Güzelim…
    İnsanı yaşatan,
    içimizdeki hayat böceğidir.
    O ölürse,
    Hayatımızın da tadı biter.
    O sakın ölmesin,
    yaşat onu.

    3.8.1972 – Selimiye…”

Söz veya Şiir