Bahtiyar Vahapzade Allah

Ben bir ağacım, yaprağı sözler, kökü fikrim, sözlerde değil, sözdeki hikmettedir Allah, İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin, nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin.
 
İdrakte yol açmış geceden gündüze Allah
Güldürmesen öz gönlünü, gülmez yüze Allah
Dünyaya şafaklar gibi Tanrım sepelenmiş
Kalbin gözü yanmazsa, görünmez göze Allah
Allah! Biliriz cisim değil, ya nedir Allah
En yüksek olan hakta, hakikattedir Allah
Dondunsa Tekâmül ve güzellikler önünde
Derket, bu taaccübde, bu hayrettedir Allah
Bildik, biliriz, gizlidir insandaki kudret
Herkes onu fehmetmese, acizdir o, elbet

İnsanın ezel borcudur insanlığa hürmet
İnsanlığa hürmette, liyakattedir Allah
Gerçek de şu ki: Gizlidir her zerrede vahdet
Bir zerre iken külle kavuşmak ulu niyet
Gördüklerimiz zahiridir , batna nüfuz et
Batındaki, cevherdeki fıtrattadır Allah
Fıtrat da yatar sözde, sözün öz yükü fikrim
Seçmiş, seçecek daima tüyden tüyü fikrim
Ben bir ağacım, yaprağı sözler, kökü fikrim
Sözlerde değil, sözdeki hikmettedir Allah
İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin
Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin
Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen
Sillende mühürlenmiş o gayrettedir  Allah
Cahil İner alçaklığa, öz kalbine inmez
Vicdandan eğer dönse de, hayrından o dönmez
Zulmette, cehalette, adavette görünmez
İlgarda , sadakatte, muhabbettedir Allah
Bahtiyar Vahapzade
Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir