Karacaoğlan Ala Gözlüm Ben Bu İlden Gidersem

Ela gözlü yarim bir gün ben bu illerden gidersem, boynunu bükme, bakma öyle gözü yaşlı, Allah’a sığın, çıkarma gönlünden beni, dök içini rahatla, ağla gözü yaşlı.
 
Ala gözlüm ben bu ilden gidersem
Zülfü perişanım kal melil melil
Kerem et aklından çıkarma beni
Ağla gözyaşını sil melil melil
Yeğin ey sevdiğim sen seni düzet
Karayı bağlada, beyazı çöz at
Doldur ver badeyi bir daha uzat
Ayrılık şerbetin ver melil melil
Elvan çiçeklerden sokma başına
Kudret kalemini çekme kaşına
Beni unutursan doyma yaşına
Gez benim aşkımla yar melil melil
Karacaoğlan der ki: Ölüp ölünce
Ben de güzel sevdim kendi halımca
Varıp gurbet ile vasıl olunca
Dostlardan haberim al melil melil
 
Karacaoğlan
Bu yazı Edebiyat, Şiir kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Söz veya Şiir