Attila İlhan An Gelir

An gelir yaşanan her şey biter. O eski heyecanlı günler ölür. Seninle olan muhabbet biter. Bütün şarkılar suya susar. Aşka olan heves geçer. Sokaklar sensiz bomboş. Yağmurda gezen her insan ölür.
 
an gelir
paldır küldür yıkılır bulutlar
gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet
o eski heyecan ölür
an gelir biter muhabbet
çalgılar susar heves kalmaz
şataraban ölür
şarabın gazabından kork

çünkü fena kırmızıdır
kan tutar  tutan ölür
sokaklar kuşatılmış
karakollar taranır
yağmurda bir militan ölür
an gelir
ömrünün hırsızıdır
her ölen pişman ölür
hep yanlış anlaşılmıştır
hayalleri yasaklanmış
an gelir şimşek yalar
masmavi dehşetiyle siyaset meydanını
direkler çatırdar yalnızlıktan
sehpada pir sultan ölür
son umut kırılmıştır
kaf dağı’nın ardındaki
ne selam artık ne sabah
kimseler bilmez nerdeler
namlı masal sevdalıları
evvel zaman içinde
kalbur saman ölür
kubbelerde uğuldar bâkî
çeşmelerden akar sinan
an gelir
lâ ilâhe illallah
kanunî süleyman ölür
görünmez bir mezarlıktır zaman
şairler dolaşır saf saf
tenhalarında şiir söyleyerek
kim duysa  korkudan ölür
tahrip gücü yüksek
saatlı bir bombadır patlar
an gelir
attila ilhan ölür
 
Attila İlhan

One thought on “Attila İlhan An Gelir

  1. Misafir

    “Boynuna o yeşil fuları sarma çocuk
    Gece trenlerine binme, kaybolursun
    Sokaklarda mızıka çalma çocuk
    Vurulursun…”

Söz veya Şiir